Nazwa Singapur w sanskrycie oznacza “Miasto Lwa”.
Do XIII wieku wchodziło w skład państw malezyjsko- indonezyjskich, które były częścią handlowego imperium Sumatry. W 1297 roku wyodrębniło się z księstwa Śriwidżaja, ale już w połowie następnego wieku było uzależnione od Syjamu (obecnie Tajlandia).
W XIV wieku Jawajczycy zniszczyli miasto, a wiek później znalazło się w obrębie sułtanatu Malakka.
Rok 1511 to czas, gdy dotarli tutaj Portugalczycy i zajęli wyspę. Szybko docenili jej strategiczne znaczenie także inny kolonizatorzy. Od 1641 roku obszarem tym zarządzali już Holendrzy. Wreszcie w 1819 roku dotarli tutaj Anglicy, uzależniając od siebie na długi czas obszar wyspy.
Pierwszym Brytyjczykiem był Stamford Raffles, który utworzył na wyspie w imieniu Kompanii Wschodnioindyjskiej brytyjską faktorię handlową.
Początkowo była to tylko dzierżawa od Sułtanatu Malajskiego. Obszar kupiony został dopiero kilka lat później, w 1824 roku. Port stał się wkrótce brytyjskim centrum administracyjnym na tym obszarze.
W 1867 roku Singapur otrzymał status kolonii, dzięki czemu wszedł w skład Imperium Brytyjskiego. W latach 1924- 1938 wybudowano w Sembawangu największą wojskową bazę morską.
Budowniczowie popełnili jednak kardynalny błąd. Wszystkie stanowiska artyleryjskie skierowano jedynie w kierunku morza. Nie wzięto pod uwagę możliwości ataku ze strony Półwyspu Malajskiego.
Sytuację tą wykorzystali podczas II wojny światowej Japończycy. Przygotowali inwazję od strony półwyspu i bez większych problemów zdobyli wyspę. Przez cały okres wojny, od 1942 do 1945 trwała okupacja Singapuru przez Japończyków.
Ponownie w strefie wpływów brytyjskich znalazł się po zakończeniu wojny. Stan ten trwał do 1959 roku, kiedy Singapur uzyskał wewnętrzną autonomię. Należał jeszcze wprawdzie do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów, ale jako samodzielnie rządzące się państwo.
W latach 1963 – 65 wyspa była częścią Federacji Malezji. Całkowitą niepodległość Singapur uzyskał 9 sierpnia 1965 roku.
Od tego czasu rozpoczął się intensywny rozwój dzięki polityce prowadzonej przez dyktatora – pierwszego premiera Singapuru – Lee Kuan Yew (1959- 1990). To on jest uznawany za architekta gospodarczego cudu w Singapurze. W ostatnich 30 latach miasto stało się ruchliwą metropolią.
