* Fandi Ahmad
o 1983-1985, Played do FC Groningen. Zdobytych w szoku wobec Inter Mediolan 2-0. W 1999 r. został poddany pod głosowanie jednym z najlepszych 25 zawodników kiedykolwiek grać dla FC Groningen, zarabiam mu miejsce w klubie’s Hall of Fame. W 2003 roku został nazwany w klubie najlepszych jedenastu XX wieku.
o 1988, Nagroda Golden Boot, Malezja Cup

* V. Sundramoorthy
O Played w FC Basel w Szwajcarii

* ASEAN w piłce nożnej
o 1998-Champions
o 2004-Champions
o 2007-Champions

Istnieje dodatkowo eingleisige połączenia kolejowego (nichtelektrifiziert) z Malezji, obsługiwanych przez KTM (Keretapi Tanah Melayu). Centralna Polska położona jest w południowej części wyspy. Cały system kolei eksterytorialne, tzn. własność Malezja. Dlatego też stało się z malezyjskich kontroli granicznej na krótko przed pokład pociągu i udaje się do Malezji do urlopu, ale tylko w osiągnięciu tego Singapur kontroli granicznej na Causeway do miasta-państwa. W czasie podróży z Singapuru do Kuala Lumpur w Hollywood Sentral jest około 7 godzin, średnia prędkość pociągu 40-60 km / h. Malezja miał zamiar połączyć dwa utwory, jak również, aby rozwinąć elektryfikacji, że tak szybko, że można podróżować pociągami. Obecnego malezyjski premier przestał tych planów.

Jeden 17 Funicular otwarty w lutym 1974 r. (Mount Faber Cablecar) łączący turystyczną wyspę Sentosa w południe z Mount Faber na głównej wyspie. Stacji pośredniej znajduje się na Harbourfront Centrum (dawny World Trade Center) w portowym mieście. Jest otwarta codziennie 8:30 do 23:00 zegar w eksploatacji.

Największą atrakcją jest Thian Hock Keng (158 Telok Ayer St), najstarsza i najważniejsza świątynia fukien w Singapurze. Drugą ciekawą budowlą jest Sti Mariamman (244 South Bridge Rd), najstarsze hinduistyczne sanktuarium w kraju. Co roku pod koniec października odbywają się w nim obchody święta Thimithi, podczas którego wierni chodzą boso po rozżarzonych węglach.

Chinatown Herigate Centre (48 Pagoda Rd) prezentuje mnóstwo ciekawych interaktywnych wystaw na temat historii dzielnicy. Nie da się obejrzeć wszystkiego podczas jednej wizyty, więc można sobie zrobić przerwę i zatrzymać bilet, ponieważ dozorca pozwala na ponowne wejście do muzeum tego samego dnia.

Najwięcej barów skupia się przy Mohammed Sultan Rd, w CHIJMES w kolonialnej dzielnicy, Boat Quay, Chinatown i Emerald Hill, na uboczu Orchard Rd.

Większość jest czynnych od 17.00 co najmniej do północy (nd.–czw.), a w piątki i soboty do 2.00.

Do XIII wieku wchodziło w skład państw malezyjsko- indonezyjskich, które były częścią handlowego imperium Sumatry. W 1297 roku wyodrębniło się z księstwa Śriwidżaja, ale już w połowie następnego wieku było uzależnione od Syjamu (obecnie Tajlandia).

W XIV wieku Jawajczycy zniszczyli miasto, a wiek później znalazło się w obrębie sułtanatu Malakka.

Rok 1511 to czas, gdy dotarli tutaj Portugalczycy i zajęli wyspę. Szybko docenili jej strategiczne znaczenie także inny kolonizatorzy. Od 1641 roku obszarem tym zarządzali już Holendrzy. Wreszcie w 1819 roku dotarli tutaj Anglicy, uzależniając od siebie na długi czas obszar wyspy.

Pierwszym Brytyjczykiem był Stamford Raffles, który utworzył na wyspie w imieniu Kompanii Wschodnioindyjskiej brytyjską faktorię handlową.

Początkowo była to tylko dzierżawa od Sułtanatu Malajskiego. Obszar kupiony został dopiero kilka lat później, w 1824 roku. Port stał się wkrótce brytyjskim centrum administracyjnym na tym obszarze.

W 1867 roku Singapur otrzymał status kolonii, dzięki czemu wszedł w skład Imperium Brytyjskiego. W latach 1924- 1938 wybudowano w Sembawangu największą wojskową bazę morską.

Budowniczowie popełnili jednak kardynalny błąd. Wszystkie stanowiska artyleryjskie skierowano jedynie w kierunku morza. Nie wzięto pod uwagę możliwości ataku ze strony Półwyspu Malajskiego.

Sytuację tą wykorzystali podczas II wojny światowej Japończycy. Przygotowali inwazję od strony półwyspu i bez większych problemów zdobyli wyspę. Przez cały okres wojny, od 1942 do 1945 trwała okupacja Singapuru przez Japończyków.

Ponownie w strefie wpływów brytyjskich znalazł się po zakończeniu wojny. Stan ten trwał do 1959 roku, kiedy Singapur uzyskał wewnętrzną autonomię. Należał jeszcze wprawdzie do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów, ale jako samodzielnie rządzące się państwo.

W latach 1963 – 65 wyspa była częścią Federacji Malezji. Całkowitą niepodległość Singapur uzyskał 9 sierpnia 1965 roku.

Od tego czasu rozpoczął się intensywny rozwój dzięki polityce prowadzonej przez dyktatora – pierwszego premiera Singapuru – Lee Kuan Yew (1959- 1990). To on jest uznawany za architekta gospodarczego cudu w Singapurze. W ostatnich 30 latach miasto stało się ruchliwą metropolią.

Główną grupą etniczną są tutaj Chińczycy, którzy znacznie dominują nad innymi (77,7%). Drugie miejsce zajmują Malajowie (14,1%), a dalej Hindusi i Tamilowie oraz Europejczycy, wśród których przeważają Anglicy.

Bardziej od struktury etnicznej zróżnicowane są wyznania. Najliczniejszą grupę stanowią Taoiści (29,3%). Wynika to z faktu, iż jest to główna religia Chińczyków. Stosunkowo liczni są także buddyści, a w dalszej kolejności muzułmanie, chrześcijanie, hinduiści oraz grupa bezwyznaniowców.

Mieszkańcy Singapuru to naród niesamowicie zdyscyplinowany i pracowity. Całość jest podporządkowana rządowi, który ustala reguły i zasady nawet te dotyczące codziennego życia.

Kraj słynie z niesłychanie wysokich i ostrych kar nawet za małe przewinienia. Na ulicach miasta – państwa przechodzenie przez jezdnię w niedozwolonym miejscu, śmiecenie, a także palenie tytoniu może być przyczyną zapłacenia bardzo wysokiego mandatu nawet w wysokości 225 USD. Zakazane jest także żucie gumy.

Polityka państwa zachęca do wczesnego wstępowania w związek małżeński i posiadania trojga dzieci. Bardzo mile widziani są tu utalentowani obywatele innych państw azjatyckich. Ma to na celu podniesienie liczby ludności.

Ze względu na ogromne natężenie ruchu bardzo wysokim podatkom podlegają samochody. Rząd w ten sposób chce zmniejszyć korki uliczne. Do centrum singapurskiego City w godzinach szczytu mogą wjechać jedynie samochody dostawcze, pojazdy posiadające specjalne przepustki lub z liczbą pasażerów wynoszącą minimum 4 osoby.

Nad tym wszystkim czuwa specjalna tajna policja. Prasa, filmy i książki podlegają tu daleko idącej cenzurze, a rozpowszechnianie krytykujących działanie rządu wydawnictw jest surowo zakazane.